WELKOM Op mijn vernieuwde verhaaltjes site!! Weet jij ook nog een leuk verhaaltje? Stuur dan een mailtje en dan plaatsen wij jouw verhaaltje op onze site.

De stand op mijn vorige site was op 15 augustus 2001: 165 bezoekers

Hoog in de lucht tussen de wolken en de sneeuw, vloog een klein meisje dat riep en schreeuw. Het was geen bengeltje, maar een heel lief klein engeltje. Ze was helemaal alleen, waar moest ze heen? Ze had het zo koud en rilde. Zo koud, dat al haar engelenhaartjes trilde. Haar vleugeltjes waren bijna bevroren, en er was niemand die het lieve kleine engeltje kon horen. Wat moest ze nou toch doen? Opeens scheen er een helder licht. 't Was die lekkere warme zon, die scheen op haar gezicht. Ze vloog en vloog, net zo hard tot elk van haar vleugeltjes weer goed bewoog. Ze vond achter de wolken bij de warme zon ook al haar vrindjes. Een heeeeleboel engelenkindjes. Oh wat was het lieve kleine engeltje blij. Nu was ze niet meer alleen, en had ze al haar vrindjes aan haar zij. Ze dansten en speelden in de warme zon. Hoezee!!! En het lieve kleine engeltje? Die lachte, gierde en deed vrolijk mee. Want nu hoefde ze nooit meer alleen te zijn.

Liesje had een beertje. Het was haar lievelingsbeertje. En hij heette Bruintje. Lang geleden had haar papa Bruintje meegenomen in een heel mooi kadopapiertje. "Kijk eens Liesje!", zei papa. "Dit is voor jouw". Liesje was heel erg blij met Bruintje. En vanaf die dag waren ze altijd samen. Bruintje was niet het enige knuffeltje die Liesje had. Op de kast in haar slaapkamer had ze er nog vier staan. Maar Bruintje was de allerliefste. Als Liesje moe was, dan hield ze Bruintje dicht tegen haar aan. Want Bruintje was lekker zacht er warm; en dat vond Liesje fijn. Maar op een dag kwam Liesje huilend de kamer in gelopen. "Wat is er Liesje?", vroeg mama. "Bruintje is weg", zei ze. En de tranen rolden over haar wangen. "Ik had hem net nog toen we in het park waren", zei Liesje. Samen met haar moeder ging ze naar het park om Bruintje te zoeken. "Bruintje waar ben je?", riep Liesje. Maar nergens konden ze Bruintje vinden. Verdrietig ging Liesje weer naar huis. Bij het eten kon Liesje geen hap door haar keel krijgen, want ze moest steeds aan Bruintje denken. Even later bracht mama haar naar bed, en ze beloofde dat ze de volgende dag verder zouden zoeken. Liesje sloeg haar dekens open en wilde in haar bedje kruipen. Maar wie lag daar onder de dekens? "Bruintje!!", riep Liesje. Wat was Liesje blij dat ze haar lievelingsknuffel weer gevonden had. "Dus daar was je al die tijd". Ze hield Bruintje stevig vast en ging samen met hem onder de dekens liggen.

Voor dat Tim naar bed toe gaat, moet hij altijd eerst in bad. Maar dat vind Tim helemaal niet erg. Want elke keer als Tim bijna uit bad moet, dan mag hij altijd nog even spelen met het water. En dat vind Tim het leukste wat er is. Hij spettert en spattert en speelt met het schuim. Maar het liefste speelt Tim met zijn eendje. "Kijk eendje", zegt Tim. En hij laat zijn eendje het water zien. "Wil jij soms ook eventjes met het water spelen?" Tim gooit zijn eendje hoog in de lucht. Plons! Zijn eendje valt in het water en Tim krijgt allemaal druppeltjes water in zijn gezicht. Tim vindt dit zo'n leuk spelletje. Hij pakt zijn eendje en gooit hem nog eens in de lucht. Alleen dit keer valt zijn eendje harder in het water. En hij valt zo hard, dat de mama van Tim er nat van wordt. "Maar Tim!", zegt mama. "Je maakt me helemaal nat" Tim moet er erg om lachen. Maar als hij naar zijn mama kijkt ziet hij dat ze een beetje boos is. Tim trekt een heel lief gezichtje en zegt: "nou is mama ook nat, he eendje?" Toen ze dat hoorde moest ze er ook wel om lachen. Want wat was er nou leuker dan alles nat te maken? Als Tim uit bad moet geeft hij mama een dikke kus. "Nou is mama niet meer boos hoor eendje", zegt Tim. En als mama Tim gaat afdrogen, pakt ze ook een handdoek voor het eendje en geeft hem aan Tim. "Zo Tim, dan mag jij je eendje afdrogen", zegt mama. En als ze klaar zijn? Dan zetten ze het eendje op de plank in de badkamer. "Daaaag eendje", zegt Tim. "Tot morgen!!"

Trrrring. Guusje rende naar de telefoon. "Hallo, wie is daar aan de andere kant van de lijn?" Guusje wachtte geduldig op antwoord. "Dag mijn kleine jongen", zei oma. "OMA", riep Guusje. Wat vond hij het leuk als oma hem belde. Guusje was gek op oma. Elke keer als ze geweest was dan pakte hij zijn speelgoedtelefoon en zei hij: "hallo oma, kom je morgen?, nog 1 keertje slapen dan komt oma weer". Hij vond het geweldig als oma kwam, want ze ging altijd met hem op de grond spelen en rond dollen. En elke keer als de telefoon ging zei Guusje: "oma?" Maar het was niet altijd oma die belde. En daar snapte Guusje niks van. Als de telefoon ging was het toch oma die belde, en niet iemand anders. Die arme Guusje. Tot op een gegeven moment begon Guusje door te krijgen welke knopjes hij moest indrukken om oma te bellen. " 3 - 2 - 9 - 6 - 5 - 7", zei Guusje hardop. De telefoon ging over en oma nam op. "Hallo", zei oma. "Dag oma met Guusje". "Maar hoe kun jij mij nou bellen?", vroeg oma. "Ik heb heel goed gekeken bij mama welke knopjes ik moet indrukken", zei Guusje. Hij was dolblij, want nou kon hij oma net zo vaak bellen als hij wou.

Als ik een stuurman was.... en dobberde op de grote zee.... dan was ik altijd in mijn sas.... en mijn vriendje voer overal met me mee....! Ingezonden door Zicco.

Spetterdespetterdespat, oh wat ga ik graag in bad. Met twee beren aan de rand, en mijn eendje in mijn hand. Speel ik de hele tijd door, totdat ik mama hoor. Dan moet ik gaan slapen, oewaaah, daar komen al wat gapen. Dus nu lekker naar mijn bed, en morgen weer opnieuw dolle pret. Ingezonden door Melissa uit Amsterdam.

Hoger nog dan het plafond, zag ik eens de maan als een grote lampion aan de hemel staan. "Maantje", fluisterde ik zacht, "is er feest bij jou?" "Vier je iets fijn vannacht, toe vertel het me gauw". Toen lachte de maan en kneep een oogje toe. Had ik hier soms op gewacht, ook al was ik zo moe? En als antwoord wierp hij gauw naar mij toe een heeeel lang touw. En direct klom ik omhoog naar die verre hemelboog. Bijna was ik bij de maan, nog maar zo'n klein end, voor mijn bed kwam mama te staan, "wakker worden vent!!!" Dat ik nu toch van dat feest, vind je het ook niet mal? Dat daarboven is geweest, nu nooit iets weten zal!!! Ingezonden door Christa (Danny's Coole Homepage).

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">

">